2 mei

 

Om 9.00uur rijden we weg richting Kemalpasja, waar heel veel kleren, beddengoed etc.  te koop zijn. Er blijken Georgiërs in de winkels te staan en dingen zijn voornamelijk geprijsd in Georgisch geld, behalve in het prachtige chique winkelcentrum, dat er ook bij hoort.   Uiteindelijk vind ik niets. Om 12 uur rijden we weer richting  Rize , de theestad van Turkije. Overal zien we de theestruiken  om ons heen. Er wordt nog niet geoogst. We gaan richting Uzungol. We hebben gelezen dat er een schitterend bergmeer ligt op 1000 meter hoogte. Onderweg allemaal bloeiende rododendrons, azalea’s en rozen en de alom aanwezige witte en gele kwikstaarten  en zo nu en dan een roofvogel. Alleen de grote gele vlinder kunnen we vangen op een foto

  Of wij worden wat blase of de Turken hebben een ander idee van mooi, maar het is complete kermis aan het meer met heel veel stalletjes met werkelijk afschuwelijke souvenirs en zelfs een minaret verandert  ’s avonds  elke minuut van kleur.

We staan er wel weer geweldig  aan het meer (waar wij niets bijzonders aan zien).  Als we achter ons ineens Nederlands horen praten, blijkt er een heel grote groep Turkse  Nederlanders  een rondreis te maken en twee van hen uit Hilversum komen even bij ons kijken, heel leuk. We wisselen e-mail adressen uit en dan gaan ze weer. 

’s Avonds komen er nog meer Turkse  Nederlanders  een praatje maken.  De imam zingt hier in plaats van roepen.

 

3 mei
We worden pas om 9.30uur wakker en gaan eerst ontbijten. In het winkeltje komen we zowaar 2 Turks Nederlandse  jongedames tegen die in Hoorn wonen en met weer een andere groep reizen. Omdat we naar een apotheek moeten omdat Dick van een van zijn medicijnen  te weinig heeft meegenomen gaan we richting Bayburt. We worden echter achterop gereden door een aardige mijnheer die zegt dat de weg verderop is opgebroken. We moeten via de kustplaats Arakli. Eerst komen we weer in Of en gaan daar op zoek naar een Eczane (apotheek) . Ze zijn zeer bereidwillig , maar kunnen het middel niet vinden in de computer. We bellen met onze apotheek in Hoorn en krijgen door dat Ascal het werkzame middel is. Ook dat is te moeilijk en na overleg met onze huisarts zegt hij dat we maar gewoon kinderaspirines moeten nemen.  Als ik dat wil gaan halen is ineens alles dicht.  Iedereen is naar de moskee gegaan (het is natuurlijk vrijdag gebedsdag) Het duurt ongeveer een kwartier en dan komt iedereen weer terug met zijn eigen bidmatje.   We gaan door naar Arakli, maar nemen de verkeerde afslag en zitten op een doodlopende weg, weer terug  naar Arakli en eindelijk de goede. We stoppen  in een klein dorp Elender aan de bulderende rivier tegenover een Koran Internaat.

Als ik nog even buiten zit na het eten komt er iemand meteen weer thee brengen en later worden we uitgenodigd voor het eten, dit laatste slaan we af.

4 mei

De imam was vannacht vroeg, al om 3.15uur begint hij wel een kwartier te zingen en te roepen. We gaan om 9.00 uur weg  en nemen weer de verkeerde afslag. Een bijzonder  aardig stel mensen vertellen ons  waar de “goede” weg is. Dat begrip is nogal rekbaar, want we gaan zeker 25 kilometer over een enge, slechte bloedstollende en( volgens Dick )mooie weg.

Bovenop de pas maak ik foto’s van krokussen, blauwe druifjes etc.  Onderweg moeten we 2 keer door een riviertje rijden en dan te bedenken dat dit de hoofdweg is.

Onderweg is niemand te beroerd om even een praatje aan te knopen en ons de weg te wijzen , die we nu wel weten. Hoezo nieuwsgierig, maar we hebben alle tijd. Eindelijk komen we in het stadje Bayburth. We rijden naar het kasteel, maar het blijkt ontzettend vervallen. 

Verder richting Gumushane. Onderweg vinden we een mooie plek aan een kabbelend beekje.  Een man met een shovel  komt ons vertellen dat het water uit de bergen komt en we het best kunnen drinken.

5 mei

We slapen redelijk. Ik ben erg verkouden en heb hoofdpijn. We zitten nog even in de zon, maar die verdwijnt vrij snel. We gaan tanken en water innemen, maar het volk is hier veel minder vriendelijk. Dat hebben we gisteren ook al gemerkt, maar dachten dat het toeval was. Er wordt niet meer gezwaaid  en achterdochtig gekeken. We krijgen ook regen.  Ik probeer in Gumushane de “wereldberoemde” rozebottelsiroop  te kopen, maar ik word finaal uitgelachen en  ik had nog wel zo goed geoefend op het woord en het ook nog opgeschreven (????) We zijn voor we het weten bij Macka en gaan richting Sumela klooster. Dit is een misrekening want het is ontzettend druk en het is de eerste zondag dat het open is tot 18.00 uur. We besluiten terug te gaan naar een restaurantje waar op de heenweg iemand ons heeft staan wenken. Daar  aangekomen wil Dick toch niet in het kleine pad rijden. Jammer want dan begint de grote zoektocht. Onderweg is er heel veel mist op komen zetten. We passeren een camping, maar in de mist is dat ook niet aantrekkelijk.   Als we aankomen in Trapzon (239.000 inwoners)  zoeken we ons een ongeluk. Eerst bij een groot modern winkelcentrum, waar de parkeerplaatsen finaal vol zijn, dan naar de camping  waar een ketting over de weg gespannen is  , of dicht of verdwenen, daar komen we beiden niet verder mee.  Om 20.30uur vinden we uiteindelijk een plekje bij de vissershaven, beveiligd met een slagboom  en moet ik alsnog gaan koken. Er is een vliegveld vlakbij en het lijkt alsof  de vliegtuigen de camper in vliegen.

6 mei

We vertrekken weer vanuit ons veilige, maar lawaaierige (vliegtuigen)plekje en worden door een aardige meneer die bezig is met zijn oude vissersboot  gevraagd om thee te drinken. Het lijken kleine huisjes  met aan de voorkant minituintjes met kruiden, aardappelen, rozen etc

. Als we naar achter lopen, gaat er een wereld voor ons open. We zitten aan de haven en het is geweldig. De huisjes  hebben ook een bovenverdieping en worden ook gebruikt als weekend/zomerhuisje. Prachtig weer.

 

 

Als we verder gaan moeten we toch eerst naar  de Migros voor boodschappen. Een werkelijk schitterend groot overdekt winkelcentrum. Als we daar klaar zijn gaan we weer richting Macka en dan naar de camping die we zondag al gezien hebben. We komen er om ongeveer 12.00uur aan en gaan meteen de was doen. Vooral het beddengoed is belangrijk. Het lijkt lekker te drogen, maar dat valt toch wel wat tegen.  Tegen 18.00uur gaan we eten in het restaurant Dick neemt forel(van eigen kweek)

 

en ik kip. Jammer dat de kip niet gaar is, maar we zitten wel gezellig, met lekkere kaas en champignons met ui en salade en brood.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

7  mei

We gaan na het ontbijt met bedompt weer naar het Sumelaklooster.

We moeten eerst 15 lira betalen om in het Nationaal Park Altindere te komen,  maar boven is het mooi weer. We proberen eerst het pad te belopen, maar na 10 minuten houden we het voor gezien. We gaan weer terug en nemen een prive taxibus naar boven voor 9euro (de chauffeur blijft wachten) , 10 minuten over een schitterende weg. Dat we daar ter plekke nog 300 meter moeten lopen over een enge weg is maar goed dat we dat niet wisten. Ik krijg support van een aardige engelse dame van 86 die naar beneden komt en zegt: als ik het kan, kun jij het ook, heel langzaam (yavash zoals ze hier zeggen). Als we daar aankomen moeten we natuurlijk weer betalen om in het klooster te komen. We gaan over een lange steile trap  en zien ineens een heel prachtig overzicht van o.a. het in de rotsen uitgehakt kerkje, dat zowel van binnen als van buiten is beschilderd met fresco’s.

Het klooster is in de 4^de eeuw gesticht door twee Griekse monniken. De huidige ruïnes zijn meestal van veel later. Onze chauffeur heeft gewacht en onderweg kan Dick nog mooie foto’s maken. 

 

 

 

 Weer thuis gaan we eerst uitrusten en tegen 17.30uur begin ik aan de voorbereidingen voor het gourmetten. Jammer dat we het weer binnen moeten doen want het is koud en  mistig, maar het smaakt  voortreffelijk.