8 mei

Om 11 uur vertrekken we van de camping. We betalen teveel, maar gaan niet in discussie. We gaan even winkelen in Trapzon, maar dat is te luxe. Van Pierre Cardin tot Nike winkels en alles erboven en ertussen. Langs de Zwarte Zee is aardig, maar ik zeg tegen Dick dat ik het zo’n slome zee vind. Eerst moet hij erg lachen, maar hij begrijpt wel wat ik bedoel. Geen golfslag, bijna geen strand, saai grijs water. Bij Tirebolu gaan we even het vissersplaatsje in. Het is heel leuk, maar de jeugd weet niet van ophouden met aandacht trekken.  We gaan weer verder want we hebben er niet zo’n zin in. We gaan het dorp Espiye in, maar daar rijden we ons vast in de weekmarkt .

Er is nog een klein stukje weg over en daar rijden we met moeite achter langs kramen met neerhangende touwen en aan de andere kant bomen en struiken. De kooplui en wij zijn niet blij met de situatie, maar we komen er vanaf met krassen.    We gaan vanaf  Giresun richting zuiden en komen een tentje tegen waar de restauranteigenaar  voor ons twee porties  Kofte met pepers  op de grill klaar maakt.

Het is wel prijzig, maar heel erg lekker en dat is het voornaamste.

9 mei

Om 10.00uur rijden we weg . Onderweg nog steeds heel veel hazelnootboomgaarden. In Dereli  is het weekmarkt en omdat we ons hier niet vastrijden is het voor mij feest als Dick de camper ergens kan parkeren. Ik geniet met volle teugen van prachtig opgestapelde groente , fruit en aardappelen.

Ik koop abrikozen, tomaten, snijbonen, kaas ,koekjes , brood etc. Even verderop het dorp uit zien we weer een prachtige waterval. Op het hoogste punt aangekomen (2200 meter) zien we een grote schaapskudde, waarvan een aantal schapen op een stuk sneeuw staan.

Hier ook weer crocussen, maar dan grote gele. We verbazen ons weer over de diverse landschappen en wat is het hier weer prachtig. Ineens hebben we een schitterend  zicht op een meertje, dus weer een kalenderplaatje.

Een stukje verder zien we een mooi plekje om te staan. Ik ga nog even in de zon en krijg een beetje lamme arm van al het zwaaien naar iedereen die langs komt met auto, vrachtwagen, tractor etc. , maar het is zo leuk. Na het eten komen er 3 jongetjes van hooguit 12 langs met een grote kudde koeien,

ze komen even goedendag zeggen en gaan weer verder. 

10 mei

 

We vertrekken met motregen maar onderweg gaat het harder regenen. De natuur wordt iets minder spectaculair, maar in de middag wordt het droog. We zijn rond 15.30uur in Amasya en gaan eerst boodschappen doen. We vinden een plek in de buurt van het centrum naast de treinrails en de moskee, ( stom natuurlijk).

Na het eten gaan we de stad in. Heel leuke boulevard langs de rivier de Yesilimark. Boven ons zijn de graven van de Pontische Koningen  (honderden jaren voor Christus) We gaan ook even de Sultan Beyazit moskee bekijken die uit rond 1500 stamt.

11 mei

We zitten verstijfd in bed om 4.15uur als de imam zijn luidsprekers  op onze camper richt en een half uur later als hij eindelijk is uitgeroepen, gaan meteen de treinen en auto’s  van start. Er komt dus niet veel meer  van slapen.  Na het verse brood van de tegenover wonende bakker en koffie zijn we weer mens en Dick besluit nog even wat foto’s te gaan maken van de bijzondere huizen  aan de rivier

en ik heb een tasje gezien gisteren, wat ik vandaag heb gekocht. Onderweg krijg ik een rode anjer aangeboden en ik vraag waarvoor dat is. Het is Moederdag.

We gaan ook nog even naar de weekmarkt.   Daarna gaan we  op zoek naar andere bezienswaardigheden. We vinden nog de Mehmet Pasja Camii(moskee) 

en het Academisch Ziekenhuis Complex.

Allebei  de moeite waard. Als we eindelijk het  toeristenburo  (1bij1 meter) hebben gevonden is het moeilijk vragen in het Turks wat we nog meer willen zien omdat we ook geen foto’s  hebben. We besluiten verder te gaan, want het is zaterdag en dan is iedereen toch in de stad te vinden. Het is erg warm.  Onderweg gaat het onweren en bliksemen, maar we vinden een prachtplek aan het stuwmeer. Het regent nog een beetje, maar de temperatuur is nog steeds 20 graden om 20.00 uur.

12 mei

Heerlijk rustig  uitgeslapen en vertrekken pas om 11.00uur. Het is een prachtige weg langs het meer. Onderweg zien we een schildpad die de weg over wil steken, niet zo handig misschien, dus Dick lokt hem terug en filmt hem ook. 

Als we het meer en het plaatsje Duragan verlaten zien we een heleboel velden onder water staan. Het zijn rijstvelden zoals we al vermoeden, heel bijzonder .

Dit gaat zeker 25 km. door. Als we 15 km. voor Sinop zijn zien we een nieuw aangelegd haventje waar we een mooie plek vinden.