10 april

Vandaag de hele dag geluierd op Camping Ada op het schiereilandje Alibey Adasi. We hebben iets te lang in de zon gezeten aan de zee en zijn iets verbrand. We kijken uit op het griekse eiland Lesbos.

11 april

Om 10 uur vertrekken we nadat we schoon water, schoon toilet etc. hebben geregeld en 90 lire hebben betaald. We gaan langs Izmir (vol met grote flats)  en bezoeken daar een prachtig winkelcentrum, waar we ook een tolkaart of kastje willen regelen. Volgens de ANWB bij de Garantibank, maar dat klopt niet. Dan begint de grote zoektocht naar een postkantoor. In Auracilar vinden we er een maar daar verkopen ze het niet. Eindelijk om 16.30 uur vinden we een groter postkantoor en het duurt zeker een half uur voordat we een vignet voor op de voorruit hebben bemachtigd, nadat we er 35 lire hebben betaald. Wel bij een allerliefst meisje.  Eerst gaan we op het strand bij Efeze staan , maar we weten niet hoe laat en hoever de vloed komt en gaan we toch maar naar de grote parkeerplaats. Slapen prima.

 

12 april

We vertrekken om 10.00 uur richting Pammukale over een binnenweg. Onderweg veel landbouw en veeteelt en maken een foto van 4 vrouwen die op het land aan het werken zijn.  Iedereen zwaait naar ons, maar we zijn op een gegeven moment wel de weg kwijt. Vragen bij een terrasje waar we naar toe moeten en een meneer springt op en wil voor ons uit rijden tot aan de goede weg. Dat doet hij zeker 10 km en hij wil er niets voor hebben. Wij stoppen even bij de moskee van Beydag en nemen alleen foto’s van de buitenkant.  We gaan op zoek naar een wegenkaart die uitgebreider is dan die van ons, maar die zijn niet te vinden bij de talloze tankstations (die allemaal hun eigen benzine prijs hebben en daar zit veel variatie tussen) dus maar weer een plaatsje in, waar we verkeerd rijden en op een zeer slechte weg terecht komen, daar gaat het niet helemaal goed en breekt de vuilwaterleiding onder de camper vandaan. Dick ligt een half uur onder de camper  om hem provisorisch te repareren en dan terug naar het plaatsje. Met handen en voeten weet hij grote Tie-wraps  te krijgen en men wil er niets voor hebben.  We rijden verder richting Pammukale en zien een bedrijfje waar we heen rijden. We kunnen er prachtig staan en meteen daarna komt  de baas en zijn vrouw terug en ik wordt eerst meegetroond naar moeder die in de moestuin bezig is, er wordt eerst sla en lente-uitjes uit de tuin gerukt voor ons en ik maak een praatje met de moeder die in München heeft gewoond. Dan worden we uitgenodigd door de eigenaar om koffie te drinken. We stappen  in zijn auto en rijden naar het plaatselijke terras om koffie ( dick) en thee (ria) te drinken. Hij wil betalen en doet dat ook .
Dan gaan  we nog even naar de markt waar we doppinda’s willen kopen, maar die betaalt hij ook en daarna nog de olijven. We voelen ons een beetje bezwaard, maar hij vindt het duidelijk heel leuk. Dan terug naar de camper.

13 april

We worden pas wakker om 10.00 uur  en zo gauw het personeel van het bedrijf zien dat de luiken open gaan ,komen ze aan met twee tulpvormige glaasjes met thee. Geweldig. We vertrekken om 10.50 uur nadat we eerst de werking van de grote theepot hebben aanschouwd, heel vernuftig met brandende kooltjes erin en twee kraantjes voor heet water om te spoelen en een voor de thee. Dan gaan we richting Pamukkale, kunnen  het weer niet vinden , maar uiteindelijk blijken de opgravingen  van Hierapolis en de witte kalksteenterrassen bij elkaar te  liggen. Met een toegangsticket kunnen we beiden bekijken. Opgravingen van ver voor Christus zijn zeer indrukwekkend en ook de kalkterrassen zijn prachtig.
 Ria gaat nog even het water in. Er zitten heel veel grote hagedissen, bijzondere  vogels en vlinders. Het is wel een domper dat Dick onderweg zijn zonnebril kwijt raakt.  We gaan dan verder naar de grote stad Denizli, niet mooi, maar we moeten tanken en pinnen. Naar later blijkt is de diesel in de stad veel duurder dan elders, dus volgende keer opletten, we tanken nu voor  € 125,-  Onderweg zien we nog een slang over de weg schichten en twee keer een schildpad. We gaan de weg af om een plek te zoeken en in het kleine plaatsje Basmakci zien we een groot politiebureau  en daarachter mogen we met alle plezier staan. Mijnheer agent komt nog even e.e.a. vertellen over de winkels etc. in keurig Engels.  Ik ga even naar wat vrouwen toe die in het speeltuintje zitten en ik moet onmiddellijk proeven van iets wat lijkt op een dikke soep met fruit, rozijnen, witte bonen, amandelen etc. Het is echt lekker. Ik ga terug naar de camper en even daarna wordt er een hele schaal gebracht . We hebben wel heel veel bekijks. Na het eten kan een mevrouw haar nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en staat bij de deur. Als ik zeg: kom maar even kijken, weet ze niet hoe snel ze naar binnen moet. Het is allemaal heel gezellig en ongedwongen.